piątek, 24 stycznia 2020

nieregularnik #13

Hej! Witajcie!
Minął kolejny tydzień, więc należałoby go opisać w mniej lub bardziej surrealistyczny sposób. ;)
Ale zanim do tego przejdziemy, to zapomniałam w poprzednim odcinku o czymś napisać, a chciałam. Jak wiecie od stycznia weszły w życie "e-recepty". Z jednej strony są dobre, bo chociaż dalej są drukowane na papierze, to jeśliby się przypadeczkiem taką zgubiło, można ją odzyskać z systemu. Ale jak większość spraw ma swoje "ale".
1. W piątek tata był we Wrocku u lekarza. I ów lekarz nie mógł mu wypisać recepty, bo... taty nie było w ich systemie... przed systemem e-recept takich problemów nie było.
2. Ja z kolei dostałam receptę na starym druku i przez to musiałam wykupić lek za 100%, bo nie było kodu e-recepty na tym druku, więc automatycznie lek wypada z refundacji. Na szczęście straciłam tylko 10zł, ale bądźmy szczerzy, to przecież stracone pieniądze. Owszem mogłam ponownie poprosić lekarkę o wydanie recepty już z kodem, ale straciłabym kilka dni i 6zł na bilety, więc wolałam już stracić te 10zł i nie robić sobie problemów.
No dobra. Pomarudzilim, to teraz do rzeczy. W tym odcinku Panny Anny nie uświadczycie. Wiem. Bryndza z Nędzą. ;) Za to na koniec będzie nowy orderek do kolekcji. Gotowi? Herbatki, kawki i przekąski pod ręką? To jadymy z tym koksem!
Niedziela
Oglądam dalej Chicago P.D. (dlatego na zdjęciu jest małpa policjant). Oglądam dwutorowo - w necie z napisami i na 13 Ulicy z lektorem. Dzięki temu mam kilka bajeranckich obserwacji na temat tłumaczeń na 13 Ulicy. Muahahaha. Przykładowo: wiedzieliście, że istnieje coś takiego jak "szyja podobojczykowa"? Ja wiedziałam tylko o tętnicy i żyle... Hahahah. Dodatkowo sentencję "I just saw a tumbleweed" przetłumaczono jako "ale kicha", podczas kiedy ta kwestia to coś w stylu "właśnie widziałam roślinkę niesioną wiatrem". Bo tumbleweed to taki krzaczorek, który się toczy w westernach tuż przed pojedynkami, kiedy "ulica" jest już opustoszała bo wszyscy się schowali żeby nie zarobić zbłąkanej kulki ;)
Jak już wspominałam w zeszłym tygodniu - szatański wynalazek te gierki facebookowe ;)
Poniedziałek
Skoro świt - czyli tak raczej koło południa ;) wyruszyłam żwawym krokiem na zakupy
A tam były sklepy. A w sklepach były rzeczy. ;)
I piwo się komuś stłukło. Jakiś Pan zaproponował żeby może zlizać, albo wypić przez słomkę, bo po co się ma zmarnować.
Potem ucięłam sobie pogawędkę z uprzejmym kotkiem, który siedział sobie grzecznie pośrodku markietu :) a psom do środka nie wolno wchodzić HAHA - przewaga kotów nad psami xD
"koty nie pytają, tylko po prostu włażą gdzie chcą" - jak to ujął mój tatko
Przed powrotem z zakupów zrobiłam sobie prasówkę przy kiosku. Tam Dawid Fruuuuwacki.
"Kto lubi wacki? Juliusz Słowacki." ;)
Kukiz marudzi a Anna smaruje dziecko smalcem. Lud się dziwi. No przecież czym ma innym smarować, żeby się dobrze upiekło? W sumie mogłaby masłem klarowanym, to byłoby smaczniejsze. Powinna też pamiętać o dobrym winie. xD
Wieczorem wyszłam jeszcze do Paczkomatu. A tam "paczały się gały".
Znaczy się paczka przybyła od mojego brata i bratowej dla rodziców z okazji Dnia Babci i Dziadka. Foto-książka ze zdjęciami wnuczki. Super prezent.
Dodajmy do tego gry i seriale i możemy uznać dzień za kompletny.
Wtorek
Przez chwilę można było poczuć, że naprawdę mamy zimę. Trochę mrozu się pojawiło.
A do tego jakieś złote świecidełka. Czyżby padał złoty deszcz?
Bogactwo i przepych. Ciekawe jakiej próby to złoto. ;)
Z mrozem i przepychem kojarzy mi się tylko jedno miejsce, więc znowu pojechałam do Rosji ;)
A tam karłowate drzewa w mikołajowych czapeczkach i przerośnięte kwiaty. No spoko. Pewnie spadł tam opad radioaktywny w 1986 po tym jak pierdykło w Czarnobylu i takie tego skutki. ;)
Wracając z Rosji spotkałam kolejne biedne dzieci w podartych spodenkach. ;)
Całe pieniążki wydają na smartfony i modne plecaki, to na spodnie nie starcza. xD
A jak wróciłam, to się okazało, że zaczęli już budowę markietu meblowego na tym placu co wyrżnęli wcześniej biedne drzewa.
Na osłodę znów był piękny zachód słońca, ale oczywiście smarkatfon nie umie oddać pełni urody.
Słoneczko zaszło, to idziemy spać. Klopsik jest buntownikiem i zamiast położyć się na poduszce położył się pod poduszką. ;)
Środa
Nie znam jeszcze chwytu D i nie umiem liczyć, więc nie jestem w stanie zagrać tej melodii. Po prostu piosenka o pieniążkach wydała mi się dobrym tłem do zdjęcia. Pieniądze rozwiązałyby wiele moich problemów, ale niestety nie te ze zdrowiem. Zdrowia nie kupisz.
Tak. Mam stroik Fendera. Kiedyś jak jeszcze marzyłam o byciu gitarzystką, to podobała mi się gitara Fender Stratocaster. ;) Niestety gitary mają 6 strun. Ukulele tylko 4. A ja mam problem z jednym chwytem, bo mam za małą dłoń. Na gitarze byłaby bida.
Ale pomarzyć sobie mogę. Mam bogatą wyobraźnię, więc jak się odpowiednio skupię, to mogę sobie nawet wyobrazić oklaski widowni. ;)
Czwartek
Myślałby kto, że pojechaliśmy do przychodni "zdrowia"... To chyba jakieś miejsce kaźni i tortur sądząc po piktogramach.
Tutaj nie mam pojęcia co robią. Niepokoi mnie ta dziura w ręce kolesia po lewej. To urządzenie w ręce postaci z prawej, to może być silikon budowlany, albo śrubokręt. Może koleś z lewej to jakiś android i go naprawiają, ale wtedy teoria o torturach mi polegnie, więc postawmy na serum prawdy lub jakieś krzywdzenie, na przykład dziurawienie ręki śrubokrętem. ;)
Na tym obrazku kat łamie kolana młotkiem
Szkoła też jest?! W sumie to logiczne, bo szkoła to też miejsce tortur. xD
O proszę. Kolekcjoner kości. Mówiłam, że tortury. ;)
Najwolniejsza winda w mieście, to pewnie też jakiś rodzaj tortur psychicznych. ;)
I człowiek w środku czuje się jak w akwarium. Tortury jak nic. ;)
Dlatego na osłodę wracaliśmy mercedesem.
Bo "bez gwiazdy nie ma jazdy" ;)
Późnym popołudniem wybrałam się na przechadzkę... do markietu po zakupy. xD
Idę ja sobie nieświadoma zupełnie faktu, że na chodniku wyrosła dziura.
Sporych rozmiarów DZIURA. Dobrze że ogrodzona, bo jeszcze bym wpadła i byłoby nieciekawie.
Zerknęłam też do centrum chińskiego badziewia. Musiałam udawać zwykłego klienta dopóki nie oddaliła się chińska właścicielka patrząca na wszystkich jakby byli złodziejami. Jakby było co kraść. No jasne, już pędzę ukraść plastikową babę na plastikowym kiblu. Albo tego zboczonego gostka za nią. Ja tylko zdjęcia chciałam zrobić. xD
Kiosk wieczorny. Lubię kioski od dzieciństwa. W szarych czasach były bardzo kolorowym punktem. Były w nich nie tylko gazety, ale też zabawki, kosmetyki. Tak jak w tym. Chyba dlatego właśnie zawsze kiedy przechodzę obok niego, zerkam sobie przez szybkę co tam jest. Z sentymentu.
Piątek
A moja alpaka wygląda na naćpaną ;)
Dziura wciąż jest. I pływa w niej coś zielonego.
Ostatnia w tym tygodniu prasówka. I to jaka soczysta! Kinga to ma powodzenie. Bałamuci ją szwagier i nie tylko. ;)
Chciałam też odwiedzić inne centrum chińskiego badziewia, ale na miejscu zaskoczonko... chyba widziałam roślinkę niesioną wiatrem. ;)
Budowa markietu meblowego trwa. Ma się ponoć zakończyć w listopadzie. Będziemy śledzić postępy. Na razie kopią dziury.
Odwiedziłam też galerię handlową.
Sklep Zoologiczny postawił na "zwierzątka zastępcze". Ciekawe czy żywych zabrakło. ;)
A może wreszcie zrozumieli, że miejsce tuż przy wejściu (w dodatku na wystawie) biedne zwierzątka stresuje?
W galerii handlowej dalej trwają Święta ;)
I cały czas jest choinka. xD
A potem się wydarzyło!
Kiedy wędrowałam sobie raźno do domu, zostałam zaczepiona przez ochroniarza placu budowy markietu meblowego pytaniem "czy ma PAN zegarek?"... Jak się zorientował w swej pomyłce, to stwierdził, że to przez "męską" czapkę. A to zwykła taka "bezpłciowa" czapka. Nic męskiego. Na swoje szczęście zaznaczył, że mam sympatyczny uśmiech. xD
I to już wszystko w tym odcinku. W nagrodę przyjmijcie proszę ten oto
Order Zaprzyjaźnionego Kawalera Czytelnika
Trzymajcie się i do zobaczyska w następnym odcinku!
Howgh!

sobota, 18 stycznia 2020

nieregularnik #12

Hej! To ja! Wpuść mnie. Chcę Ci tylko opowiedzieć jak minął mi tydzień. ;) Widziałam się też z Panną Anną i mogę Ci opowiedzieć nieco pikantnych szczegółów z jej życia. ;) Nie daj się prosić. Dobrze już... dobrze. Obiecuję, że nie zjem wszystkiego z lodówki jak ostatnim razem. Zjem połowę. ;)
Sobota
Uczyłam się pilnie kakofoniksować na ukulele ;)
Daleko mi do wirtuoza. Ba daleko nawet do kogoś kto nie fałszuje. Haha. Trening czyni miśtrza, więc się nie poddaję. Poza tym, to oglądam Chicago Fire, Chicago PD i inne takie. ;)
Niedziela
WOŚP. Dzień zaczęłam od wysłania wsparcia smskiem.
A potem wsiadłam do autobusu. Tam wiedzą jak człowieka w stresie zrelaksować i pocieszyć. Kiedy martwisz się o tatę, a tu nagle widzisz pudełeczko po papierosach ze zdjęciem amputowanej nogi. Normalnie radość, radość. No stress at all.
Stwierdzam, że straszna bieda w naszym kraju nastała. Młodzieży nie stać zimą na nowe spodnie i muszą biedactwa chodzić w dziurawych.
Dodatkowo - znajdź odpowiedź na pytanie "Gdzie jest Nemo?" ;)
A w trakcie jazdy autobusem widziałam dwa razy co najmniej brzydką praktykę młodych wolontariuszy. Stawali naprzeciwko drzwi i zamiast wsiadać blokowali wysiadających żeby im coś wrzucili do puszek. Szanuję i wspieram WOŚP od lat. Chyba nawet od samego początku. Ale powinni zadbać o edukację wolontariuszy, żeby zachowywali się odpowiednio. Przymus to nie jest dobra metoda.
Potem wysiadłam i nastąpiło długo oczekiwane spotkanie z Panną Anną. Poszłyśmy razem do I♥Pizza, bo dobra tam jest pizza.
A poniżej nastąpiła sytuacja, którą można opisać tak: Kiedy robiąc zdjęcie słyszysz słowa "słyszałaś co powiedziałam?", to wiesz, że nawaliłaś jako kumpela ;) Na szczęście mam dobry słuch i wystarczającą podzielność uwagi. Nie musiała powtarzać. ;)
Zamówiłyśmy pizzę i herbatę. W dobrym towarzystwie nawet taki zwyczajny posiłek smakuje jakby był wykwintnym daniem w fantazyjnej i drogiej restaurancji. ;) Pokarm Bogów... Dwóch Bogiń właściwie. Ha. ;)
Przy Królu Cejlonu wysłuchałam nowin z życia Panny Anny. Pikantnych!!!
Nie uwierzycie... ona...
A wtedy... on...
I ja na to...
A ona jeszcze...
;)
Żartowałam! xD
Pogadałyśmy sobie od serducha przy herbatce, co naprawdę mi pomogło. Móc opowiedzieć komuś o swoich obawach bardzo pomaga. A jeszcze bardziej jeśli ten ktoś odpowie coś w stylu "jestem z tobą", a nie coś w stylu "aha... uhum... a wiesz, bo ja ostatnio widziałam taki fajny lakier do paznokci... tak, tak słucham cię...". To właśnie jeden z powodów, dla których tak dobrze mi się gada z Panną Anną. Jedna strona słucha drugiej i wzajemnie. Dlatego co między nami powiedziane, zostaje między nami. I Królem Cejlonu lub jakimś innym herbaciano-kawowym napitkiem. I czasem ciastkiem. Bo ciastko nie pyta. Ciastko rozumie. ;)
A potem ruszyłyśmy zobaczyć jakieś atrakcje. Niekoniecznie chodziło nam o puszkę po pasztecie przyczepioną do ściany, ale zawsze to jakaś atrakcja też jest. ;)
Panna Anna postanowiła zajrzeć co tam też się mieści w środku puszki ;)
Dotarłyśmy na Plac Ratuszowy, gdzie kończył się mini piknik z okazji WOŚP. Inne imprezy dla bogatszych mieszkańców odbywały się pod dachem w Centrum Kultury. Wszak politykiery nie będą jadły grochóweczki jak zwykli mieszkańcy. Za zimno w doopki. ;)
Kij im w oko. Pod dachem nie było wozu strażackiego i przystojnych młodych strażaków. Ha!
Była też mała scena... nasze zaprzyjaźnione radio nie miało patronatu, a buuu ;)
Strażacy uprzyjemniali życie używając sygnałów dźwiękowych. Dobrze, że nie użyli tak zwanego "tajfuna". Już i tak bolała mnie głowa. Po "tajfunie" to bym chyba jeszcze zawału dostała. Hahaha.
"Tajfun" to taki bardzo głośny i przenikający wszystko sygnał, którego Straż używa jak pędzi na sygnale i musi rozgonić samochody i ludzi na boki. Nie wiem jak nazywa się naprawdę. Ja nazywam to tajfunem, bo tatko mój kiedyś tak to nazwał i się "przylepiło".
A potem źle się już czułam, więc Panna Anna odprowadziła mnie na przystanek. Po drodze jeszcze zdjęcie drzwi kwiaciarni oblepione serduszkami.
A pod domem takie oto znalezisko. Rozerwany woreczek foliowy przypominający nieco wyglądem łabędzia lub jakiegoś flaminga. Ot moja porąbana wyobraźnia. ;)
A potem umierałam sobie z bólu głowy.
Bonusowy kącik Panny Anny, czyli trzy zdjęcia zrobione przez nią.
Wnętrze puszki po pasztecie ;)
Nasze wspólne selfie numer 1
Nasze wspólne selfie numer 2
Mam wrażenie, że telefon Panny Anny "robi lepsze zdjęcia" (bardziej kolorowe).
Poniedziałek
Wizyta u lekarza po kolejne skierowania i recepty. Nie ma o czym pisać. Walczymy.
Potem było ukulele, gry i seriale.
Wtorek
Tak jakoś wyszło, że zostałam głównym dostawcą produktów spożywczych do domu. No to pomaszerowałam do sklepu.
Po wyjściu ze sklepu tak mnie jakoś naszło na zrobienie zdjęcia wózkom sklepowym.
A potem na osiedlu znalazłam jeszcze taką plastikową roślinkę...
Potem to już wiadomo. Ukulele, gry i seriale. Bogowie jaka ja jestem nudna. ;)
Środa
Z samego rana madmułazel kakofoniksówna zagrała "sto lat" i "a kto z nami nie wypije" swojej mamusi. Jeszcze raz najlepszego mamuniu. ♥
A potem był kolejny lekarz. Bo depresja też choroba i należy ją leczyć.
Ło pierona. Ja tylko chciałam do Cieplic... A tu nagle żem się za granicą znalazła... I co ja teraz zrobię? Ani wizy, ani paszportu, ani rubli... pieniędzy na bilet powrotny też nie mam... ;)
Już wiem. Oślepię ich błyszczącym paseczkiem na bilecie i przekonam, że mają mnie odstawić do domu. ;)
Żarty żartami, ale kto się nie kręcił "na kółku" w autobusie przegubowym ten nie zna życia ;)
Prasówka. Wicepremier jest jak król i ma swój dwór. A my mamy podwórko. To też nas czyni jakby royalsami? ;)
Wy też lubicie zachody słońca, kiedy podświetlone chmury wyglądają zjawiskowo i kolorowo? Szkoda, że zdjęcia nie oddają pełni piękna tego zjawiska.
Czwartek
Inni nazywają to Targowiskiem. U nas mówi się "Rynek". Dla innych rynek, to Plac Ratuszowy. Takie tam smaczki regionalnego nazewnictwa. ;)
Zdjęcie ze specjalną dedykacją dla Panny Anny, a także pozostałych kawoszy.
A tu z kolei kubek idealny dla mnie ;)
Oferta pod tytułem "wykończ Babcię i Dziadka z miłości". Przy dużej ilości osób starszych chorych na cukrzycę istnieje duże prawdopodobieństwo, że lukrowane ciacho lub wata cukrowa raczej by dziadkom zaszkodziły. ;)
A do tego te warsztaty... dla babci tylko laurka, a dla dziadka fajny i przydatny brelok? Dyskryminacja płciowa. ;)
Fotobudka wydaje się ok. Nie mam zastrzeżeń. Chyba. ;)
...
A tak naprawdę popieram ideę wspólnego spędzania czasu z dziadkami i dawania im czegoś innego niż popularny w latach 90 Tonic Biovital. xD
Panda na Pandzie. Urocza naklejka. Są jeszcze w Jeleniej ze dwa niebieskie Fiaty Panda z pluszowymi Pandami w środku (ewentualnie mam problem z matematyką wyższą - ile jest 2 dodać 2- i jest tylko jeden taki samochód). Doceniam humor i przywiązanie do Pand.
Kolejna prasówka. Myślicie, że najważniejsza kobieta Bogusia to jego żona? Nope. To jego córka. xD
Auto będące Strefą Chwały i Boga. Nie zrozumcie mnie źle, ja szanuję wszystkie wyznania. To już jednak jest fanatyzm. Religia jest jak penis. Można z niej być dumnym, ale nie trzeba nią wymachiwać przed twarzami innych.
Piątek
Gierkowe śmieszki (lewy górny róg ;))
Gry na fejsiku to szatański wynalazek ;)
Potem pojechałam sobie odebrać receptę na lek przeciwmigrenowy. Ale byłam głupia i go nie wykupiłam. Dostałam za swoje kilka godzin później. Bo późnym popołudniem dopadła mnie migrena i oczywiście nie miałam jak się ratować. ;) Zwykłe przeciwbólowe nie działały.
Serio. Czasem przeciwbólowe są jak cukierki. Szkodliwe i nic nie dają.
Bunt level Blokowisko ;)
A że z racji migreny nie dałam rady wczoraj napisać tygodnika, to dostajecie w bonusie drugą sobotę ;)
Sobota
Mizianie kotecka o poranku.
Maseczka plus papieros? Inhalacje dymem dla zdrowotności? ;)
Ogołocili drzewko z gałęzi. Ciekawe "dlaczemu".
I na koniec ostatnia w tym odcinku prasówka. Płacenie za chodzenie po chodniku, skandaliczne zachowania na parkingu, chęć pracy w Fakcie i radosny weekend.
Ja również życzę Wam tak samo udanego weekendu jak u pana Władka :D
Swoją drogą ciekawe jak dawał sobie radę przez te 50 lat bez prądu.
Jeszcze płatek róży na chodniku. I na tym kończymy ten odcinek. A ja zmykam brzdąkać na ukulele i oglądać Chicago P.D. xD
Howgh!
Nagroda Tygodnia
Specjalny Order Dla Każdego Wielbiciela Panny Anny ;)
Co złego to nie ja. ;)